Stukjes

Een tekening

 

In 2010, toen ik nog dat gozertje was van 41 en Eli al een hele knul van 9, kreeg ik op mijn verjaardag een chocoladetaartje met daarin een tekening op een prikker.

Eli had met groene viltstift een hartje getekend met een blij gezicht erin. Daaronder twee poppetjes met vraagtekens boven hun hoofd, zittend aan een tafel met (dat moet je net weten) een dambord. Eronder staat: ‘Gefeliciteert papa’.

Die vraagtekens beeldden ons denkwerk uit tijdens het dammen. We hadden niet echt een tactiek, behalve wachten op een niet-te-missen fout van de ander. Precies zo schaken we nu.

Eli’s prikkertekening staat sindsdien op mijn kamer. Er schijnt geen zon op, maar toch vervaagt hij snel. Af en toe registreer ik dat. Dan maak ik er een foto van, hoewel ik niet precies weet wat ik daarmee hoop te bereiken.

Nog een jaar of twee en die tekening is onzichtbaar. Dan staat er op mijn kamer een prikker met een leeg vel. Eli is dan 20.

Ouders die van symboliek houden raad ik aan hun kinderen te laten tekenen met viltstift.